تصویری از یک اثر شکوهمند هنری

تصویری از یک اثر شکوهمند هنری

احمد راسخی لنگرودی

هفتاد کیلومتری جنوب شرقی ساری را که طی کنی با شهری روبرو میxadشوی موسوم به «کیاسر» که در بافت قدیمیxad اش شماری از خانه xadها رنگ و بوی تاریخ میxadدهند؛ با دیوارهایی کاهگلی و سقفxadها و درها و ایوانxadهایی تماما چوبی. اما در میان این خانهxad های قدیمی، خانهxad ای را در حال عرض اندام میxad بینی منحصر به فرد که در هیچ جای دیگر نمونهxad ای از آن دیده نمیxadشود. باید دق الباب کرد و به اندرونی رفت تا نظارهxad گر زیباییxad اش بود.

امتیاز این خانه شخصی اما نه به خاطر قدیمی بودنش و داشتن تنور نان و گلهای زینتی حیاط و اتاقxadهای متعددش، بلکه آنچه که این خانه را ممتاز کرده و در قد و قامت موزه نشانده است سقفxadهای فوقxad العاده هنری است که بر باشندگانش سایه میxad اندازد. یگانه سقفxadهای هنری را در این خانه میxadتوان به چشم دید که تماما از ایدهxad ها و احساسات پاک خالقش مایه میxadگیرد. سقفxadهایی که هر بینندهxad ای را به اعجاب وامیxadدارد، و همین نوع سقفxadهاست که این خانه را به خانه انس تبدیل کرده است.

فقط کافی است در نقش بازدیدکننده زنگ خانه را فشار دهی و دقایقی را میهمان این خانه شوی، در اینجاست که با استقبال گرم میزبان مواجه خواهی شد. این دختر صاحبخانه نرگس رضایی است که در نقش راهنمای موزه با بیانی احساسی و سرشار از اطلاعات ریز و درشت، زبان به توصیف عشق و علاقه پدر در خلق این اثر هنری باز میxadکند. چندان که حیرت میxadکنی و درمیxadمانی از این همه عشق آسمانی که علیرضاخان رضایی کلانتری با همیاری همسرش حاجیه خانم گلنساء طی سی سال در سقف اتاقxadها از خود متجلی ساخته است.

سر سوزن ذوقی کافی است که ترا جذب این اثر ارزشمند هنری کند، چندان که گذر زمان را احساس نکنی و همینطور ایستاده چشم به سقف اتاقxadها بدوزی و محو تماشایشان شوی. سرآخر دست به کار شوی و به زبان تصویر روی آوری؛ زیرا این زبان تصویر است که تا حدی بیانگر این گنجینه هنری برای ناآشنایان خواهد بود.

البته که هر اتاقی سقف دارد، اما سقف داریم تا سقف! سقفxadهایی که در این خانه شخصی دیده میxadشوند بیxad نظیرند، نمونه xadای از آن سراغ ندارم؛ همه از چوب معرقxadکاری شده؛ متبرک به آیات آسمانی و ادعیه وارده؛ از دعای توسل و کمیل گرفته تا دعای جوشن کبیر و صاحب زمان، همراه با ترجمه فارسی. درواقع باید گفت در این خانه میxadتوان معجزه xadای از هنر معرقxadکاری و مصداقی عینی از هنر متعهد را شاهد بود.

قدمت این خانه به سال ۱۳۱۶ بازمیxadگردد، از یک ضلع شامل ساختمانی دو طبقه و از دو ضلع دیگر یک طبقه، در زمینی به مساحت ۷۶۱ متر مربع. این خانه در حال حاضر موزه است و این عنوان را بر پیشانی خود دارد: «خانه موزه حاج علیرضا رضایی کلانتری».

راسخي لنگرودي...