در فضيلت دوستي- بخش دوم و پاياني

احمد راسخي لنگرودي

دوستي به مثابه ابزار!
متاسفانه در اين زمانه كه تا حدودي اخلاق و اخلاقيات از روابط انساني رخت بربسته است و پنداري همه چيز بر مدار و محور سود ميچرخد و جيفه دنيا حرف اول را در ميان جماعتي ميزند، برخي را ميتوان شاهد بود كه در سوءاستفاده از عالم دوستي خود را چيرهدست نشان ميدهند؛ با زدن نقاب دوست خوب بر چهره، سرمايه ارزشمند دوستي را نيز همچون سرمايههاي ديگر به يغما ميبرند؛ با اظهار دوستيهاي دروغين در محيطهاي كاري و روابط اجتماعي، در لباس دوست و ياور جلوه ميكنند و پيوسته از ارادتورزيهاي خالصانه و دوستيهاي صادقانه دم ميزنند؛ اما پنهاني خدنگ نيرنگ بر قلب دوستان خوب خود مينشانند و خدعه و فريب در روابط دوستانه بهكار ميبرند. چه بيدادگرند اينان كه آشكارا از در دوستي وارد ميشوند، اما پنهاني ....